The right one, the right time

I am believing,

not wishing.

I am hoping and not desperate.

Reposted from march 29, 2016 . 1am.

Still no where to find.

I am starting a crop here,, for what aims or visions? I am still no where to up to.
For what led me here ? My envisions, endeavors, the side of me that seriously right now, no where to find. I know I’ve lost a lot of me (of who I am before ) the day I decided to pursue the present crop I’m having in front of me way back. No regrets. Years had been passing , and a voice inside me still wanting of something. Something that still no where to be find.

Panaghoy 47: Sa Klinica

Paghihintay na gaya ng dati

Sa KlinikaπŸ₯, aking nabati

Alalaalang nagdaan

Pinagdaanang pakiramdam.

Mula sa kayumihan

Aking naaninagan

Kaloobang naghihingalo

Kapalara’y ani mo’y balo.


Ngayo’y muling naririto

Sa upuang kumakalong

Sa damdaming hati sa sakit at paghilum

Kaganapa’y umuulit, nananatiling tikum.


Sa mga karaniwang buwan

Ako’y may kasama, katuwina,

Sa ‘di matantong pagkakataong ganito’y

Nakakapagtakang ako’y madalas na nag-iisa.


Ang nais ko lamang ay kalinga,

Pag lingap sa katulad kong aba.

Damdaming puno ng dusa,

πŸ‘ mo saaki’y isa ng mahika.


Ang mag paikot-ikot sa isang kasaysayan

Ay higit pa sa pasakit na kalumbayan.

Gunitang paulit-ulit

Bakit nga ba sa aki’y pabalik-balik.


Napag tagumpayan ko na ito nuon,

Ano ba at ibinabalik pa ako duon?

Pambihirang pagkakataon

Istorya ko’y sa pare-parehong imahe nakatuon.


Nawa sa aking maka-ilang ulit na pagbangon,

Kapalaran ay hindi na nakabaon

Sa kwentuhang kung saan man ay napaparoon

Β  Β  Ako’y luluklok din sa itinakda ng Panginuon.😊


Ikaw, naranasan mo na din bang pumasok sa iba’t-ibang pintuang, may ibang lagusan ngunit may iisang dulong nilalabasan?

Panaghoy 48: Pulang Rosas

May nag e-exist pa kaya talaga na true ❀?

Kung bakit kasi minsan … may mga taong bumibitaw?

Hindi ba pwedeng– walang bitawan, hanggang sa dulo ng walang hanggan?

⚘ are πŸ‘„

πŸ’œ are ☁

Sugar is 🍭

And so are πŸ™Œ.

Hindi ako iyong tipo ng tao na mahilig sa mga bulaklak~

At sa hindi ko maipaliwanag na dahilan–

Ngayon, ito ang nag papagaan ng loob ko-β˜†

Our Daily Journey: 11 October 2017

Hi there, I want to share what I am up to this day.

I caught myself several times these past few days enjoying juggling with the expressions of profound vulgar words and like everything that comes out from my mouth are like candidly curses with no stop! After 5 seconds from deliberating those lines I was like, “what the? What have I just said?” S I G H. I do not know where those sides of me coming from? I do not know if those uttered words are from my deepen emotions that I don’t want to pay attention to, (sound trip: This Too Shall Pass), that all of sudden are bursting out like a spurting blood out from an artery. Until this day, as I was handing myself an Our Daily Journey: 11 October 2017, pointed out a road to follow. Hope that this will also share Lit wihin you.

In April 2014 a blogger was sentenced to 3 years in prison for slander and spreading online rumours. He was the first among hundreds of bloggers detained in a crackdown on internet rumours being spread in social media. The authorities said that the arrests were aimed at maintaining social order, but rights groups saw this crackdown as an attemp to limit freedom in speech online. There continues to be much discussion, debate and disagreement on the uses and abuses of social media, not only over what’s been blogged but also in the words have been used.

In Proverbs 16 the wise person is contrasted with the unwise. The way people talk can reveal a lot about them. It’s often through words that a person is exposed as a wise or foolish.

The wise person dicerns and knows when and how to speak a timely word. “From a wise mind comes wise speech” (v.23), “the wise are known for their understanding” (v.21). They’re called “dicerning” (vv. 21-24). “Kind words are like honey– sweet to the soul and healthy for the body.” In contrast, a foolish person is controlled by a tongue that destroys, devides and decieves (vv.27-29).

Whether having a conversation face to face or blogging in social media, the words we choose are reflections of who we are and of the God we serve. Paul wrote, “Don’t use foul or abusive language. Let everything you say be good and helpful, so that your words will be an encouragement to those who hear them” (Ephesians 4:29). Wise words flow from God. May we follow His lead in all we say today (and everyday). –K.T. Sim, bold-italics added.


Wise Words-β˜†




Kung hihilingin ko bang daanan mo ako mamaya sa panaginip ko, darating ka ba?

Oh, kung i-favor ko ba na dalawin mo ang anak/apo mo sa panaginip niya mamaya at paalalahanan mo siya tungkol sa akin, oh,Β ang sa amin, gagawin mo po ba?

Oh, nakakatakot ang gusto kong magyari?

Naniniwala ka ba sa mga super natural na kakayahan?



Isang hiwagang tuwirang nababalot.


Kung ano ang kahantungan,

Saan paparoonan,

At anong kahihinat-natan–

Tanging Siya lamang ang naka aalam.


Handa ka nabang pasukin ang kilabot ng kababalaghan?

Tagu-taguan: Tagu-taguan ng Feelings

Tara. Mag laro tayo. Mag laro tayo ng tagu-taguan, tagu-taguan ng feelings.πŸ˜‰

Sa karaniwang tagpuan, pag iyong narinig ang mga katagang “mag laro tayo ng tagu-taguan– tagu-taguan ng feelings” ang unang pumapasok sa sinumang isipan ay ang mga kaganapang: itinago mo sakanya ang dadamim mong gusto mo siya kung kaya ay hindi niya nalaman, o, pinili mong hindi sabihin sa akin na ako’y mahal mo rin kung kaya’t hindi ko napagtanto ang katotohanan~

Ngunit sa gilidang dako dito, ang istoryang kinalakihan mo ay nagkaroon na rin nang mga makadagdag–bawas na twists na masasabi ko ding “napapanahon” sa sobrang ini-laki ng kaibahan ng gawi ng nuon sa henerasyon ngayon.

Ang makabagong laruin ay ganito na ngayon: Tara. Mag laro tayo. Mag laro tayo ng tagu-taguan, tagu-taguan ng feelings. Sa puntong ito, batid ni Adan at ni Eva ang nararamdaman nila para sa isat-isa. Ang pag mamahalang ito at nakalathala na sa musika, pintura at gayon din sa mga mata ng bawat nilalang na nakakaita o nakakabasa.

Ngunit nasaan na? Nasaan na nga ba ang tuwirang taguan ng feelings?


Maliwanag ang 🌚,

Masarap mag laro

Sa kabilugan ng 🌚,

Wala sa likod .. wala sa harap …

Pag kabilang ko ng tatlo

Nakatago na kayo… isa. . .dalawa. . .tatlo.”



Umamin kayo sa isat-isa. Damdaming inyong kinukubli at nasabi na.


Nadapa man nung una, siniguradong sa naipagkaloob na pangalawang pagkakataon kayo ay “kayo na” talaga. Walang sinayang na panahon. Sa bawat nailaang pagkakataon ay nagbunga ng magagandang alala at tuwirang pagsinta.


Ang larong binago, pag sapit ng tatlo, ikaw pa ba ay naririrto? “Halaka, ang metro ay umiikot na, maghanap ka na.”

Hayagang pagsisinta ng isa’t-isa’y nababalot din pala ng pagkukubling di kaaya-aya. Taguan ng feelings, ika-nga nila– mayroong “kayo“, ngunit ano nga ba ang laruing ito sa banda ninyo?

Mahal ka niya, mahal mo siya, oh, heto na, kayo na.

Ngunit ano itong nakikita ko? Pinagdadaanan ng bawat isa ay sinasarili ninyo? Ano ba at kayo ay mag kwento? Isang silbi ng relasyon na mayroon kayo! Sa tuwinang magkakasama ay anong galak ang manunutawi, subalit sa pag kakawaglit ng isa’y, ang isa ay nalilihis sa mga wari. Batid kong ang bawat isa sainyo ay may mga pangarap na nais makamit para sa pansariling katagumpayanan, bagay na hindi lihis sa inyong (dalawang mag sing irog) kaalaman, datapwat ang pamamaraa’y (nang sino man sa dalawang taong nagmamahalan) hindi makatarungan, pagkukubiling gawiin, paglutas sa pansariling kalinangan, kalimutang ika’y may katipan– Aspetong hindi nalalayo sa larong Tagu-taguan~

Lumipas man ang panahon, mabago man ang daing ng pagkakataon, mawaglit man sa inyong memorya ang imaheng original, Nawa’y maisa❀ natin na gaya rin sa larong tagu-taguan, ika’y makapagtago man, mahahanap at mahahanap ka rin, madalas pa nga, ang kumubli narin ang tatangis pabalik. Gayuon din sa naghahanap, hindi mo man sila makita sa mabilisang pamamaraan o sa alam mong gawi, umasa kang sa huli, sila (Siya) at sila parin ang hahanap at hahanap ng daan pabalik sa taong kanilang tinaguang katipan.


Handa ka nabang makipaglaro ng Tagu-taguan?

Is this a God Sigthing?

02sunset1017 , Monday


I’ve got a dream …

Phases in two,

One was constructed in single line

The other was like in a paragraph form.


I cannot utter the exact given,

But, the thought says,

“Wait for me”,

W A I T.


From that sleeping

It awakens me.

My mind is reading,

While my soul is resting.


That day, it cared me.

There was this glee.

Living the scene,

Another exhibit sunk in.


04dawn1017 , Wednesday


Mid-day, I took a nap

Whisper was abrupt

Shouting one fact,

“Procrastinating”, it repeatedly wind back.


05sunset1017 , Thursday


There was this–

Occurrences …

Proclaiming a big Change

An apparent ange.


Isn’t it a God sighting?

Or just a reality that I am craving?

In a scene were unspoken acts are forgiven,

The message of that dream is still hidden.


In Your right time, I am at ease that You will let those uncertainties be unfold.



Here comes the Lit.